Wâldpiek's weblog

Terwijl de politici zich bezig houden met de toespraak van Wilders (zoals verwacht viel dat al weer mee), 3e rangs cabinetten met gedoogsteun en weet ik het al, houdt de gemiddelde techneut zich bezig met geheel andere dingen……

Had een benzine grasmaaier gekregen ? (achterover gedrukt komt meer in de buurt)…..
Was er meer dan zat van om met de elektrische maaier de bende bij te houden, steeds gekloot met het snoer, dus toen ik bij pake in het hok een benzinemaaier zag staan deze gelijk in de auto geladen. Deze helse machine stond al een paar jaar stil, wegens een defecte bobine.

Nieuwe bobine was de vorige eigenaar te duur, einde project.

Via marktplaats nieuwe bobine geregeld, plaatsen en maaien maar. Tot vorige week, geen slag meer. Wel vonk, dus de carburateur maar eens verwijderd. En natuurlijk zat deze tot de strot toe vol met water, rommel en andere dingen die er zoal niet thuis horen in een benzine-vergiet.

Tijd om te testen heb ik helaas nog niet gehad, kreeg via de meel een noodkreet, de site van mijn vader werd door Google als een “gerapporteerde aanvalssite” aangemerkt, dus dikke lul 3 bier, pakefrans.nl is niet meer bereikbaar. Wanneer je toch er heen wilde, werd je omgeleid naar 1 of andere poolse site….

Deze site draait onder Joomla, was een kadootje voor ‘m voor zijn verjaardag, en heeft al heel wat bezoekers gehad om al die onzin die er op staat te lezen.

Anyway, mocht je van jouw site dezelfde meldingen krijgen : bij de site van mijn vader waren 2 bestandjes aangepast door een script-kiddie-hacker…..

config.php in de root van de site, en defines.php in de \includes directory.

Wanneer je deze bestandjes opent, zie je gelijk na de <?php tag een regel onzin, dit is een base64 gecodeerd regeltje, wanneer je dit verwijdert ben je weer back in bussiness……..
Gelijk daarna de eigenschappen van deze 2 bestandjes even op “readonly” zetten.

En de grasmaaier ?? Die moet nog…….

Jawis. Van alle klussen die ik voor mezelf had uitgedokterd is er nog niet 1 af !!

Anyway, eerst even een korte terugkeer in de tijd. Afgelopen februari was er weer de European Superpull in Ahoy. Daar zijn we eerder geweest, maar het bijzondere van deze was dat alle zwagers mee zouden.

Dit is voor het eerst (afgezien van de feestjes en de verjaardagen) dat de hele club zwagers er op uit trekt, dus op zich al een mirakel. Om flink wat druk op de ketel te houden als een idioot de kaartjes besteld, toen die binnen waren konden ze zich er ook niet meer uit lullen met “te druk” , “hooi moet van het land” en weet ik wat voor gebruikte smoesjes ik in de loop van de jaren al heb moeten aanhoren. Ut gjit oan !!

5 zwagers, gooi daar nog 3 kennissen bij, en je komt op een totaal van 8 man. Dat krijg ik niet in mijn espace.

Een van de kennissen werkt in een garage, deze garage verhuurt ook busjes, dus kat in’t bakkie.

De week voor de superpull blijft ut verdomd stil. Ikke maar eens gebeld met jongste zwagertje.
Enneh, nee, ze hadden nog geen busje. Die waren allemaal verhuurd ivm de vakantie. Zit er maar niet over in, ut komt klear aldus zwagertje. Zorg maar dat je zaterdag om 3 uur een flinke pot koffie hebt, want dan zijn we er. Yeah, right

Zaterdag komt, 3 uur komt, koffie is klaar, geen busje met trekkerfans. Kwart over 3 komt en gaat, maar tegen half 4 een hoop kabaal in de straat. Ut busje is gearriveerd !! En wat voor een busje. Er kunnen 8 man in zitten en het rijdt, en daar is de kous mee af. De mannen die achterin zitten komen er blauw om de bek uit. Koud !! Busje is zo te zien gered van de sloop, maar daar was de prijs ook naar…haha…

Na wat koffie en sterke verhalen op naar Rotterdam. Halverwege even gestopt bij een tankstation voor de broodnodige vloeistoffen en broodjes bal. Even gekeken of alle onderdelen van het busje nog teplak zitten, en verder maar weer. En we hebben het gehaald ! De meeste dachten bij Lemmer al van waar zijn we aan begonnen, maar na een half uurtje was iedereen wel lawaai-doof, dus viel het best mee… echt wel….

De wedstrijd was, afgezien van een afzuiginstallatie die kapot ging (hee, dit hadden we vorig jaar al gezien, en toen vonden we het ook niet leuk!), mede dankzij tickets voor de vip-tribune, veel bier en genoeg te eten, als je van chinees houdt, weer een belevenis. Machtig om die machines door zo’n hal te horen bulderen.

De terugreis was, hoe zal ik het zeggen, bijzonder. We hebben er tegenaan geraced (nou ja, racen, 120 met de wind mee was maximaal) om in Joure te zijn voordat de plaatselijke snackboer zijn frituurpan uit had, maar we waren te laat, geen vette bek meer midden in de nacht.

Ziehier het busje. Let op de perfect passende achterklep, en de laag duct-tape rondom, om binnen een beetje tocht vrij te kunnen zitten….. foto is gemaakt met de telefoon, helaas is de rook die in een dikke pluim van het achterwiel kwam niet zichtbaar.

Stel, je hebt een dochter. En deze dochter is in het bezit van een 306 met een vage klacht. Zo nu en dan komt er “ergens voor weg” een vreemd geluid, maar niet altijd.
Aangezien de auto wordt gebruikt voor ritjes overal naar toe, en het me te koud is om buiten te sleutelen aan die ouwe meuk, wordt het klusje uitgesteld tot A, ik er zin in heb, en B, madam kan ‘m eefkes een paar dagen missen.

Er gaan een paar weken overheen, maar dan is het zover. De auto staat voor de deur, ut vriest niet,
dus samen met de jongste zoon aan het scheuren. Zoon denkt dat we weer strepen gaan trekken op het wegdek (alweer een remmentest?) maar heb ff uitgelegd dat we op zoek zijn naar een spookje.

Op naar de M, geen vreemd geluidje gehoord. Bij de M de rondweg op, optrekken, afremmen, geen geluidje. Tot ik toevallig met het rechter voorwiel over de witte streep rij. Hee, een vreemd geluid

Nog een paar keer deze actie uitgevoerd, en samen besloten dat het probleem inderdaad rechts voor zit.
Op naar huis en oppe krik.

Trek het wiel eraf, en gelijk de klauwen onder het vet. De homokineet hoes is gescheurd, en waar het vet ook zit, niet meer in de homokineet. OK. Werkplaatshandboekje erbij, blader, blader, oh shit.

Om deze hoes te kunnen vervangen, dient volgens het handboek de as, kompleet met het steunlager halverwege, helemaal te worden uitgebouwd. Binnen 5 minuten loopt een klein klusje als een gek uit op een behoorlijke klote-klus. Daar wordt ik niet blij van. Nog maar even wat sneupen op het internet.

Wat blijkt, er zijn universele stofhoezen, die zijn zo uit-rekbaar dat je ze met de smalle kant over de komplete homokineet heen kunt schuiven ! Daar wordt ik dan wel weer blij van…ha….. Scheelt je een hele hoop sleutelwerk.

Garage die elk jaar mijn auto’s (af)keurt gebeld, en deze hebben wel zo’n hoes liggen. Gelijk opgehaald en, omdat ik een grote sponsor ben bij dit bedrijf, mag ik ook het hulpstuk even lenen om de hoes erom te krijgen. Dat is nog eens service !

Het hulpstuk bestaat uit 2 delen, een afgezaagde plastic kegel die net om de homokineet valt, en een groot uitgevallen tang met 2 halve-maan bekken, die je in het rubber plaatst. Kegel een beetje vet maken, ijzer plaatsen in het rubber en duwen maar. Binnen 2 minuten zit het nieuwe rubber te plek !!!!!
Machtige uitvinding, en als dank een doos oranjekoekstukjes voor de garage-mannen. Snel verdiend

Paar weken later moeten er 2 auto’s voor de keuring. De Celica van Johnny moet eerst, maar daar hangt een kats verrotte uitlaat onder, dus alweer een autokluske. Mooi klusje als je een brug hebt, maar die heb ik niet. Heb wel een zwager met een mooi groot hok en een heftruck. En dat ziet er dan zo uit :

Hefbrug redneck style

Op de foto 2 generaties familie, de 3e generatie staat foto’s te maken…haha….

De celica wordt vervolgens zonder problemen apk gekeurd, de espace een weekje later ook.
Enige weken later is de 306 aan de beurt.

Had wel gezien dat de voorste banden niet echt nieuw meer waren, maar ik denk we horen de klap wel, ze moeten ‘m maar eefkes goed bekijken. Aan het eind van de middag een telefoontje. Kom maar weer halen.

Wanneer ik binnen kom is men nog druk aan het schrijven. 7 afkeur punten, en 2 adviespunten. Kortom, niet geslaagd met vlag en wimpel. Damn. Later meer nieuws over deze kar, staat NU op 2 bandjes en 2 krikken voor de deur vanwege kloterige achterwiel lagers. Als ik mijn goede humeur weer terug heb zal ik daar ook nog even wat over jeuzelen

Tot slot van deze aflevering (binnenkort meer maar moet nu eerst ff plat voor de buis) een foto van mijn nieuwe vriendin. Elke keer als ze me ziet barst ze in tranen uit van vreugde….. not !

Op deze leeftijd zijn ze nog wel lief

Gisteren was het weer zover. De eerste tractorpulling show na de winterstop. En zoals gewoonlijk begint dat elk jaar in de Ijsselhallen in Zwolle.

Na een hoop gebel met de zwagers, uiteindelijk als eerste klusje op nieuwjaarsdag via internet kaarten geregeld. 5 stuks. 1 voor mezelf, de rest voor zwagertje en nog wat trekker-idioten.

Nou is mijn zwagertje nooit ziek, en wat gebeurt er vandeweek ? Telefoontje, zwagertje ligt met bijna 40 graden koorts op bed. Die gaat echt niet mee….. Ok, dan gaan we met z’n vieren. 1 kaartje over………

Ben al om half 9 wakker, had beloofd om kwart over 9 een beste pot koffie klaar te hebben. Kwart over 9 komt, de koffie is klaar, geen trekker-idioten op de stoep. 20 over 9 geen trekker-idioten. Het gaat weer best…ha….

Het is bijna half 10 als er 2 man de oprit op komen lopen. Het hadden er 3 moeten zijn, maar nummer 3 heeft verdomd last van de rug, en dan is een paar uur zitten op koude houten bankjes wel wat teveel gevraagd.

Anway, de reden van de late komst is een losgesprongen koelwaterslang van de bmw, met als gevolg dat de snelweg tussen Heerenveen en Joure gehuld was in een dikke rookwolk. Er zat een slangklem los, en dus hoppa, al het koelwater op het hete motorblok. De boys hebben onderweg bij een tankstation voor 15 euro een vatje nieuwe koelvloeistof gekocht, slangklem weer aangedraaid en op naar Joure.

Na een hoop verhalen bij de koffie over dure koelvloeistof op naar Zwolle. Heb 2 tshirts aan, en de warmste trui die ik kon vinden, want vorig jaar was het verrekte koud. Bmw gestart, en op naar Zwolle. Bij Heerenveen komt er alleen nog maar koude lucht uit de kachel, dat is niet goed. Bij Meppel hebben we het idee dat de lucht iets warmer wordt, maar koud blijft ut. Voor Zwolle maar weer gestopt bij een tankstation. Vaatje van het koelvloeistof is leeg.

Maar weer een vatje koelvloeistof halen. 4 liter Shell radiateur vloeistof, en dat voor maar 23 euro !!!!

Bijvullen maar….. wanneer we aan het einde van de middag weer naar huis gaan is het wel prettig om een werkende kachel te hebben.
Vullen, ontluchten. Vullen, ontluchten. Na bijna 3 liter vloeistof kan er nix meer bij, het kacheltje is heerlijk warm, wat let ons.

De 2 kaartjes die we over hebben raken we in notime kwijt.

De show is Zwolle is gaaf. Duizenden pk´s, bier, broodjes hamburger en nierstenen die ter plekke worden vergruizeld.

Voor de mensen die er niet zijn geweest ff een foto….
Op naar de Ahoy(eind februari)

De dochter is weer blij. De auto rijdt weer.

Na een bult hout voor de garagedeur te hebben verwijderd, begonnen met ruimte maken in de garage. Dat klinkt simpel, maar verdomd wat een werk. Een mens verzamelt wat onzin, en aangezien weggooien een vreemd woord is hier (je weet maar nooit) ben je onbedoeld de eigenaar van een hele hoop troep. Anyway, gewoon doorbijten en verplaatsen maar…… (opruimen is het verplaatsen van troep naar een andere plek waar het volgende week weer in de weg ligt).

Had middagdienst, dus na de koffie op naar de wasserette om het motorblok etc even mooi schoon te spuiten. Dat viel tegen. Hele bende was bevroren daar, hogedrukspuit deed verder niets dan druppelen, dus maar weer met een paar kouwe klauwen op naar huis.

Thuis aangekomen de 306 half in de garage geparkeerd, en vervolgens aan de slag met plastic en duct-tape om een beetje de kou, wind en sneeuw uit de garage te houden. Dat ziet er dan ongeveer zo uit :

Had al een “repair manual” van internet getrokken om te kijken hoe het ongeveer in elkaar zit, en ff 1 tip : volg deze manual niet letterlijk, want dan blijf je aan het sleutelen. Benzine leidingen etc kun je rustig vast laten zitten, er gebeurt niets mee en scheelt je een hoop werk.

Dag 2, na de koffie, weer de dikke jas aan en op naar de garage.

Deze nogal wazige foto laat zien dat de temperatuur in de garage gelukkig hoger is dan de temperatuur buiten. Maar je kunt lullen wat je wilt, ook bij 4.4 graden binnen blijft het een koud klussie……

Toen we hier kwamen wonen heb ik 3 cv-radiatoren in de garage gehangen en daar hebben we nu gelukkig profijt van. Ervaring leert dat je bij 7 graden in de plus ook het zweet oppe kop kunt hebben

Na een wild gevecht met de bouten van de uitlaat, en een hoop gemier met het inlaatspruitstuk is de rest een makkie. Kabeltje hier, moertje daar en na 2 uur sleutelen heb ik de dader te pakken. Een heel onnozel klein scheurtje in de koppakking.

Maar nu…..

Annette regelt een nieuwe pakkingset, een nieuwe distributieriem en een nieuwe spanrol. Even tijd om weer op te warmen.

Tijdens het opwarmen wat gesneupt op het wereldwijde web. Dit lekken van olie schijnt een kwaaltje te zijn van dit type motoren, meestal is een nieuwe pakking voldoende, maar soms is de kop krom.

OK. Nu heb ik als vonkenboer weinig met metaal. Had op de MTS al een hekel aan vijlen, en dat is in de loop der jaren weinig veranderd. Maar…. laat ik nu goede contacten hebben met een metaalspecialist.

Als er iets tot op een duizendste vlak moet worden moet je ‘m hebben, en na een telefoontje staat ‘ie voor de deur…..Speelman, Roel.

Kompleet met muts, sjaal en handschoenen.

Nameten van de kop levert weinig op, er mag een tiende verschil zitten in het pasvlak volgens de kenners, en daar blijven we binnen. OK.
Hartelijk dank Roel. Roel vertrekt weer…..

Uurtje later, telefoon. Roel. Het zit ‘m niet lekker. Of ik een zoetvijl heb…. eeehhh… ja, die heb ik wel, maar vindt ‘m maar eens terug in mijn opgeruimde garage (werkbank ligt een 10 cm laag gereedschap op) en natuurlijk geen vijl te bekennen. Geen probleem, Roel komt met zijn eigen vijl de zaak wel ff vlakken…..

Ben helaas niet aanwezig, maar wanneer ik de garage weer binnen stap ligt daar een perfect vlakke kop, de pakkingset is binnen, dus ik heb geen enkel excuus meer om aan ‘t werk te gaan….

Heb de vrijdag vrij genomen om de hele zaak weer te monteren. Dat gaat perfect. Aangezien er meer werk ligt te wachten op naar de zaterdag om de laatste puntjes op de i te zetten.

Zaterdagmiddag : de babes gaan ff te shoppen naar Wolvega, dus ik heb de tijd aan mezelf. Na wat gekloot met de dynamo komt eindelijk het moment om de zaak weer te starten. Yes!! De peugeot 306 start in 1 keer, maar de temperatuur loopt vrij snel op. Wat blijkt : op de behuizing van de thermostaat zit nog een ontluchtingsboutje (m6) wat ik over de kop had gezien. Dus het motorblok draait met een hoop lucht bovenin.

Na het losdraaien van het boutje komt de lucht vrij, en daarna gaat de temperatuur ook weer omlaag, de kachel werkt weer dus wat let je….. dochter, gassen !!!

Jawel vrienden, namens mij en de gehele aanhang nog de beste wensen voor 2010, dat het een mooi en gezellig jaar mag worden, zonder al teveel werk (yeah, right)…

De eerste werk-klus in het nieuwe jaar staat alweer voor de deur. Letterlijk.

Dochterlief was met de wouldbe-aanstaande schoonzoon te shoppen bij de Ikea. Zij liever dan ik, ben er ooit 1 keer geweest op een zaterdagmiddag met collega Pier, en daar wordt een mens niet vrolijk van.

Anyway, ze komen weer bij de auto en zien daar op de grond een bruin/zwart goedje liggen. Geen hele plas, maar toch genoeg olie dat het opvalt zullen we maar zeggen Greenpeace be warned.

Zoals het een welopgevoede dochter betaamd, even contact gezocht met vader, en dat ben ik in dit geval. “Heit, er leit olie oppe diek”.
OK. Dat wordt a: olie peilen en b: koop onderweg zo gauw mogelijk ff een liter extra en scheur er dan maar mee naar Joure.

Alle telefoons en gms bij elkaar gezocht, vervolgens met een borrel voor de tv, en nu maar wachten wie eerder is, de telefoon(help) of de Peugeot. De Peugeot heeft gewonnen Wat plaats gemaakt op de oprit, want er lag een bult sneeuw, autootje er heen gezet en vervolgens de motorkap open. Oeps. Olie overal, kan zo 123 niet zien waar het vandaan komt, het is koud, het sneeuwt dus verrek maar, morgen is er weer een dag.

Voor je het weet is het morgen, dus na de koffie met een ouwe poetsdoek vol goede moed op naar het lekkende oliemonster.

Hmm… binnenkant van de dop van de radiateur hangt ook vol bruine mayonaise. Nu ben ik gek op mayo, maar niet dit soort. Poetsen met de doek, en vervolgens de Peugeot gestart. Het duurt ongeveer 3 minuten en dan zie ik de olie komen. En dun straaltje, en het komt tussen de cilinderkop en het blok vandaan, net op ut hoekkie.

Mocht je een zwakke maag hebben, niet tegen olie kunnen of gaat een Peugeot 306 je heel erg aan het hart, blader dan snel naar een andere site, want hier komen ze… de foto´s…….

Natuurlijk is het pokkeweer, allemaal sneeuw dus niet ff dat je zegt we gaan mooi even op de oprit de zaak even uit elkaar peuteren.
Opeens krijg ik een helder idee (gebeurt wel eens vaker, dus op zich niet schokkend). We zetten ‘m met de voorkant in de garage, dan kunnen we warm en droog sleutelen.

Op naar Annette, het plan voorgelegd, deze was gelijk enthousiast, maar had nog wel ff een opmerking… voordat de garagedeur open kan, zul je toch eerst die 3 kuub openhaard hout er voor weg moeten halen…..aaarrgghhhh….. is ook zo, ff niet aan gedacht.

Wordt vervolgd, het hout is inmiddels verhuisd naar achteren, dus de kanteldeur van de garage zou in principe open kunnen……..

Nou, vooruit, nog 1 keer dan…… zucht…..

Mocht je, met de feestdagen in het vooruitzicht, een email ontvangen met de titel “You have received a Hallmark postcard” …..

Nou woont al je familie in Nederland, je hebt geen buitenlandse vrienden, sterker nog, je spreekt helemaal geen Engels……..

Ga niet klikken op de ingevoegde link. Doe het niet.

De link wijst namelijk helemaal niet naar een leuk/grappig/mooi kaartje, maar naar een beestje wat op een grondige manier je pc besmet. Eerlijk.

Wij gebruiken hier al jaren naar grote tevredenheid Eudora als email programma, en die heeft als voordeel dat ‘ie ff laat zien wat voor link het is, als je de muis er boven houdt. Zie plaatje…..

Let vooral op de tekst helemaal links onderin het plaatje…..
(postcard.gif.exe)…… heeft niks met een plaatje te maken….!!!

Do not click, do not click…..

Nou, nee dus. Het is net als met Willem en Maxima, steeds als ze ergens een plekkie hebben gevonden om hun dure vakantiehuis te laten bouwen komt er wel weer wat om de hoek kijken. Eerst al gezeik over hun stulpje in Mozambique, dus nu maar naar Argentinië.
Er is altijd wel wat. Zo ook met mijn treintje…..

Aangezien we weer in de kerstsfeer komen, met bijbehorende kl@temuziek, kwam ik viavia op het spoor van een folder van een bouwmarkt. Deze jongens hadden tussen alle kerstspullen ook een aanbieding! Komt nu allen tezamen, onder de kerstboom, met daarin…taaraaaa…. een treintje wat rondrijdt. Net geen 30 euro, wie doet je wat. Nu kun je wel zeggen dat dat best wel duur is, maar we hadden een riant kerstpakket dit jaar, dat wil zeggen geld over de balk smijten voor drank, rollade en andere snoeperijen hoeft niet meer, er blijven op deze manier wel een paar euro’s over.

Met de echtgenote op naar de bouwmarkt. Holy crap. Ten eerste waren ze uitverkocht, er was alleen nog een demo-model.

Mooi klein spoortje, mooi klein treintje (op batterijen, dus met licht en geluid,jammies), en daaronder een idioot grote, belachelijk gemaakte plastic constructie om de zaak in de boom te kunnen hangen. De liefde was op slag over, geen treintje, ondanks de enthousiaste verkoper. “We gjinne”.

Espace startte in 1 keer, dus er is nog hoop. Enige dagen ervoor werd ik gebeld door de echtgenote, stond in Marum, auto sleutel draaide wel om, maar startmotor gaf geen asem. Oeps. Nu is het wat moeilijk troubleshooten als de auto 50 km verderop staat, dus Annette kon Pake, En de wegenwacht bellen. Wegenwacht kon wel een uurtje duren, dus Pake was er sneller. Aanslepen maar, en dat wilde wel. Autootje is heel aangekomen, dus kon ik doen wat ik bij alle Espace kwalen doe, op naar het duitse Espace forum!!

Was al de tweede keer dat Pake zijn schoondochter mocht komen redden, een week ervoor stond dezelfde dame, met dezelfde auto bijna op dezelfde plaats met een beroerd lopende motor. Oorzaak : bougiekabels zaten los.
Bij deze, Pake hartelijk dank !

Na wat bladeren blijkt het ook ditmaal weer een standaard kwaaltje, op de startmotor zit een dun wit draadje welke na verloop van tijd los gaat zitten. OK. Nu het volgende probleem, hoe kom ik erbij ? Het kloteding zit zo’n beetje midden onder de motor, net boven de aandrijfas van het rechtervoorwiel.

Ikke er plat voor, maar 1 meter 97, 102 kilo en een bescheiden buikje onder een Espace is geen succes.

Even gebeld met de garage die ik volop sponsor, en ik mocht wel heel even met de grote auto oppe brug. Wie goed doet, goed ontmoet… Dus de Renault op de brug, stekkertje schoongemaakt en aangeknepen, karren maar weer.
Nu nog zien of de auto goed blijft starten, of dat er weer een heel project achterweg komt.

Want nog meer projecten, daar heb ik eigenlijk op dit moment geen tijd voor

Project “dakgoot van de garage” is klaar. Project K3000 (dikke Harrison versterker met meer dan 1000 watt rms vermogen) wacht op onderdelen, project motor uitlaat wil ik het niet eens over hebben, en the list goes on en on. Nieuwe website voor de eigen zaak ben ik inmiddels al stiekum mee begonnen, want dat is een heel project op z’n eigen manier. Als het even kan moeten alle dingen die we nu handmatig doen, allemaal automatisch worden, en dat is een puzzel die nog heel wat uurtjes gaat kosten.

Moet het hier even bij laten, House is voor de tv, en dat zie ik graag. Voor de trein-liefhebbers : hier issie dan, de trein die ik niet heb…. snik…..

Krijg net een sms van mijn favoriete dochter : het geluid van haar tv doet raar….weer een project…..aaarrrrggghhhhhhh

Er stond hier enige weken geleden een klant voor de deur.

Deze meneer heeft een mooie HP printer, die zo aan het netwerk kan, dus je kunt overal vanuit huis printen. Mooi man. Minder mooi was dat er op een gegeven ogenblik een “pats” geluid opdook, en daarna zweeg de printer in alle talen. Als in stuk.
Hele zaak op de werkbank, conclusie printer naar de kl*ten, en de adapter geeft nog mooi 32 volt af. Bellen met HP.

Nu valt blijkbaar de service bij HP ook niet helemaal onder de ‘core-business’ want na een flink aantal minuten a 10 cent/minuut en een vrij irritant muziekje komt er op een gegeven moment een Nederlands sprekende meneer tevoorschijn. Pjoew, eerste horde genomen.
Helaas. Verhaal uitgelegd, HP Deskjet 6940, broken, stuur ff een nieuwe. Meneer aan de andere kant kijkt even op het scherm wat ‘ie nu moet zeggen, en komt met de opmerking “branden de lampjes wel?”.

Zucht. Nee, en ik wil graag een nieuwe printer. Er wordt wat heen en weer gejeuzeld, en warempel, meneer gaat een nieuwe printer op laten sturen. Het kan even duren (alle onderdelen zijn weg-ge-5S’ed naar Frankrijk) maar hij komt eraan !!

En jawis, enige dagen later staat hier een grote doos, met daarin een nieuwe printer. Gooi de oude maar weg, recyclen valt ook niet onder de HP core-business. Sluit de nieuwe printer aan, lampjes branden, papier en catridges erin…. PATS. Huh ? Holy crap, de printer is stuk.
En we hadden ‘m nog maar net een uurtje aan de stroom. Sterker nog, ook de voedingsadapter is er nu mee genokt. Aaarrgghhhh…..
Printer heeft hetzelfde als de vorige, op de 32 volts ingang meet ik 0 ohm weerstand, dus een beste sluiting……

Maar even bellen met HP

10 cent/minuut, kies 12345, en na een minuut of 20 alweer een Nederlands sprekende figuur aan de lijn. Dossiernummer voorgelezen, hartelijk bedankt dat jullie een nieuwe printer hebben gestuurd, helaas issie stuk, kun je ff een nieuwe sturen en oja, doe er dan gelijk ook ff een nieuwe voeding bij. Het blijft nu ff stil aan de andere kant. “De lampjes branden niet ???” NEE !!! De lampjes branden niet. “OK, dan stuur ik ff een nieuwe voeding.”

Kan lullen wat ik wil, meneer blijft erbij dat de voeding kaduuk is, want de printer is hagelnieuw dus die kan nu niet al stuk zijn…. jamaar…… niks te maren, er komt een nieuwe voeding, en nu niet langer zeuren. OK, jij je zin. Tot volgende week, want dan bel ik gegarandeerd weer.

Voeding komt, voeding ploft, werkbank vol defect HP spul. Bellen.

Weer een andere meneer. Aangezien we beide Nederlands praten, maar de boodschap op 1 of andere manier toch niet overkomt, vraag ik op een gegeven moment of ze ook in hypotheken doen. Het blijft even stil terwijl de meneer aan de andere kant door al zijn kant-en-klare teksten bladert, maar het woord hypotheek nergens tegenkomt…haha..

“Hypotheken zei U meneer ??? ” Ja, want als dit zo door blijft gaan moet ik met 3 maanden uitkijken om een groter huis, want dan staan de ontplofte deskjets hier huizenhoog opgestapeld!

Kwartje valt. U maakt een grapje meneer..haha…….

Kortom, nu we beide in dezelfde film zitten is het gauw klaar, er wordt een nieuwe printer opgestuurd, EN een nieuwe voeding, en kan ik U verder nog ergens mee helpen. Nee, dank je. Als jij die zooi opstuurt ben ik blij zat.

Fast-forward. Er stopt een koerier, met een grote HP doos. Hee, verrek, een nieuwe Deskjet 6940. En de voeding dan ?? Nope, meneer heeft maar 1 pakje uit Frankrijk meegenomen. Voeding ?? Aaarrggghhhh. Bellen. Met HP. Daar ben ik weer, maar waar is de voeding ? Foutje meneer, was wel besteld, maar helaas, komt eraan.

Om het even kort samen te vatten : na 3 weken van lange telefoongesprekken en wachten kan er weer geprint worden. Klant blij, wij een telefoonrekening van heb ik jou daar. Aangezien ik het niet kan laten is de ene defecte printer al gesloopt, sluiting zit in het printje waar ook de inkt-cartridges op zitten, moet nog ff verder uitdiepen waarom, maar dat is een klusje voor later.

Ik zou hier nog een heel verhaal neerzetten over ons kabinet, dat zijn die mensen die ons land nu langzamerhand opzadelen met gigantische problemen, maar ik heb besloten dat het me niet langer kan boeien.

Er gaapt geen kloof, maar een heel ravijn! tussen de gewone mens en de regering, voorbeelden teveel om op te noemen, maar eentje sprong er weer echt ff uit laatst : 1 of andere diknek, geheel ongehinderd door alle problemen die er echt toe doen, had het idee om een vleestax in te voeren. Ik had het eerst nog ff niet goed begrepen, maar het komt er hier op neer: wanneer ik, aan het einde van de maand, na het betalen van alle mogelijke zinnige en onzinnge belastingen, nog geld overheb om een lekkere steak te kopen, dat ik daar dan belasting over moet gaan betalen !!! Hallo, wil iemand deze figuur ff kielhalen en vierendelen, als voorbeeld aan alle anderen hoe het niet moet ? Voor je het weet worden we bedolven onder de adem-tax, de pis-tax, de auto-tax (ohnee, die hadden we al), de spreek-tax en weet ik het wat voor taxen meer… afvoeren die hap.

Even wat vrolijker nieuws.

Stel, je hebt een recent moederbord in je computer. Laten we zeggen, 1 van de laatste 4 jaar. Nu komt ome Bill Gates met zijn nieuwe, flitsende Windows 7, en daar wil je wel eens graag mee spelen. Helaas is je laatste euro besteed aan de vlees-tax, wat nu ???

Je hebt het natuurlijk niet van mij, maar je zou om te beginnen eens kunnen surfen naar http://forums.mydigitallife.info/forumdisplay.php?f=16. Blader eens door de lijst met SLIC2.1 biossen. Staat jouw moederbord hiertussen ?? Je bent een bofkont.

Het komt op het volgende neer : de grote pc-boeren hebben in het bios van hun pc’s hun naam staan, waneer je dan Windows 7 installeert, kijkt deze in de bios, OK, ik ben een Dell of een HP, installeren maar. Voor Vista of Windows 7 moet dit een SLIC2.1 bios zijn.

Dat moet natuurlijk getest. Trek een moederbord uit de stapel, een Asus P5GD1-VM. Download het ‘gemodde’ bios van bovengenoemde site, en flash dat in het moederbord. (Bij deze Asus is het een kwestie van nieuwe bios op een floppy, bij het starten ALT-F2 drukken en flashen maar).

Vervolgens Windows7 OEM installeren, en na enige tijd zie daar, een pc met Windows7. Nog niet geactiveerd, maar dat gaat als volgt:
bij het bios wat je gebruikt hebt, hoort een cert bestand. In mijn geval is dat Dell. Dit bestandje installeer je via de commandoprompt, en vervolgens is er nog een Dell key nodig, deze trek je ook van de voornoemde site, key installen ook via de commandoprompt, en warempel, een volledig werkende Windows 7 op je pc.

Mocht je de pc werkende hebben, dan heb je de unieke gelegenheid een stuk film te zien van mijn hometown Doezum,
de film is gemaakt in 1965. Boze tongen beweren dat ik er ook opsta, druk uitrustend in de kinderwagen…
Filmpje is ongeveer 34 minuten lang.

Zolang het kan, kijk hier

Na 5 weken ziektewet, zijn zowel de bedrijfsarts, mijn echtgenote, als ook de fysio van mening dat ik mijn beroep als loonslaaf wel weer mag gaan uitoefenen, wel met wat beperkingen zoals “rustig aan” en “niet meer dan 10 kilo tillen” enzovoort. Bekken staat weer recht, spieren en zenuwen komen ook langzaamaan weer in model, dus wat let me. Nou, niks

De afgelopen weken heeft de stapel werk angstvallige hoogtes aangenomen. Alsof de duivel er mee speelt komt het zo uit dat de 3 auto’s die we in ons bezit hebben binnen 2 weken allemaal voor de apk moeten. 3 auto’s ?? Yep, is bijna op het asociale af, maar het is ff niet anders. En ze zijn allemaal betaald, dus waar bemoei je je mee…haha……

Anyway, car nummer1 (de Espace) mag eerst. Heeft 1 bekend probleem, de kilometer teller houdt er na een paar minuten mee op, de oplossing is bekend ,er moet een sensor op de uitgaande as van de versnellingsbak worden vervangen. Tel daar bij op nieuwe remblokken voor, een halve nieuwe uitlaat (voorste helft was vorig jaar al gedaan) en tsjakka, klaar is het. Alles is door de garage gedaan, was er zelf niet toe in staat, en voor die verrotte sensor moet ‘ie op de brug, anders kom je er helemaal niet bij.
Dus Espace weer gekeurd voor een jaar, EN de recessie bij dit garagebedrijf is ook in 1 klap van de baan. Mannen kunnen gelijk een week op vakantie

Car nummer 2 is de Peugeot 306 van de dochter. Deze komt na 2 dagen terug met een klein waslijstje aan dingen die niet helemaal goed zijn. Auto kan eerst aan de kant, wachten tot ik weer wat in de bocht kan.

Car nummer 3 is de volgende. Mazda 323 1.5 coupe injectie van de oudste zoon. Ziet er aan de bovenkant mooi uit, helaas is de onderkant iets minder. Uitlaat hangt van roest moleculen aan elkaar(is nog wel dicht), remleidingen moeten vervangen, en, dat is minder, het CO gehalte op toeren is te hoog. Mag 0,3 zijn, is 0,5. Hmmm…..

We besluiten een flesje toevoeging in de tank te kieperen, en er eens flink mee te racen. Als het CO niet lager komt hoeven we verder ook geen moeite te doen met dit race-monster. Zo gezegd, zo gedaan. Scheuren maar.

2 dagen later sta ik weer bij de garage.

Kijken of het CO gehalte nu anders is. En dat is het. De meter blijft hangen op 0,8 na wat moeite, maar dat is dan ook alles. Goodbye Mazda.

Zoon moet maar zien wat ‘ie nu voor auto wil hebben, ga ik aan de slag met de 306 van de dochter.

Waslijst erbij, en afstrepen maar. Kentekenverlichting…check. Andere tussendemper eronder…check. Accu vastgezet, check.
Remverschil achterste remmen. Nuver, links zit net een paar maanden een nieuwe remcilinder. Wiel eraf, ontluchten maar. Nee dus, er komt niet een drup remolie uit. Sloop de hele zaak tot op het laatste boutje, maar de remcilinder verdomd ut. Zit een kanaaltje hartstikke dicht, en dat krijg ik niet open. Op naar Ferwerda om een nieuwe. Ze kennen ons daar inmiddels al aardig…ha…
Nieuwe remcilinder erop, echtgenote helpt even met ontluchten en check, klaar.

Komen we bij de voorste remmen, deze liggen steeds al te kloten. Even gebeld wat een nieuwe hoofdremcilinder moet kosten, en vervolgens op Marktplaats een 2e hands opgescharreld, kompleet met 2 voorste remklauwen en remschijven. En dat voor minder dan de helft van 1 nieuwe hoofdremcilinder.

Vervolgens een middagje trekken en duwen met sleutel 19 en een bahco, “rustig aan” is er even niet bij. In 2 uur de hele zaak vervangen en ook hier ontluchten maar. En het werkt ook nog. Wat ook nog werkt zijn de spieren en zenuwen in mijn been, want die houden me vervolgens de halve nacht wakker

Peugeot vervolgens naar de garage, apk erbij en klaar ist.

Zoon heeft zijn zinnen gezet op een Opel Tigra. Een wat lelijk geval, maar ik hoef er niet in te rijden dus wotdehek. Aangezien meneer zelf lange dagen maakt in de asfalt-business, mogen wij op pad om hier en daar wat te kijken. Zo sta je op zaterdagmorgen dus bij een garage onder de rook van Wirdum en Swichum, samen met Annette, de jongste zoon + vriendje te kijken naar een Tigra. Een gele. Heel veel kleuren geel. Geel in alle mogelijke tinten, en nog lelijk bijgespoten ook. Dat wordt ‘m zeker niet.

Op de terugreis zien we nog een blauwe staan bij een kleine garage, dus wij de auto weer uit. Deze ziet er, behalve een kapot voorraam al een stuk beter uit. De kleur is egaal (dat is al heel wat vergeleken bij de vorige), en gezien het lange gras en de spinnewebben staat ‘ie hier ook al even. Eigenaar van de garage hoort ons wel, maar blijft liever binnen. De groeten.

Op marktplaats staat nog 1. In het dorp waar mijn beppe woont. Aangezien Pake Frans daar bij in de buurt woont, even aan hem gevraagd om een blik te werpen. Wat blijkt, de garage is van een neef van me. Heel verhaal, maar het komt erop neer dat er op deze aardkloot neven en nichten van me lopen die ik niet zou herkennen al was het nog zo. Weet ook niet hoeveel het er zijn, dus daar hoef ik me dan ook niet druk over te maken. Anyway, back 2 the Tigra.

Pake gaat even praten, deze Tigra is ook niet zo best, MAAR… er staat wel een hele mooie andere set of wheels. Een celica.
2.0 GTi, 150 pk en de zoon vindt ‘m heel mooi. We ruilen de mazda in, en meneer kan weer rijden. De celica drinkt wel wat meer dan de mazda maar als vrijgezel moet je daar niks om geven. Er zit wel een akelig verloop in onze auto’s bedenk ik met net….. vorig jaar de auto van de dochter afgevoerd, dit jaar de auto van de zoon….als dat zo doorgaat moet ik heel snel een auto voor Wytze gaan kopen, anders moet de Espace volgend jaar ook afgevoerd…help !!!

De moraal van dit verhaal : koop geen Tigra……

Wat je ook niet moet doen, is trappen in die strontvervelende reclame van de NEM, de Nederlandse energie maatschappij.

Je kent de reclame vast wel, was eerst een wat uitgedroogde blondine, maar nu hebben ze Maurice de H., bekend van leugens, grove leugens en statistieken. Wat een lulverhaal, goedkoper, en beter, en de was wordt nog beter schoon op 30 graden(oh nee, andere reclame), en op het eind de uitsmijter : “ik zeg, NIET doen!”. Teiltje…..

Anyway, hopelijk voor M.d.H lijdt ‘ie nog meer imago schade dan de DSB bank (voor zover dat mogelijk is, daar zou nog wel eens een onderzoek naar gedaan kunnen worden..haha) en mocht je meer willen lezen over deze energieratten… op de site van Tros radar staan meer dan 160 pagina’s ellende…… voor als je je echt eens verveelt.

Nu ik toch ff lekker bezig ben… de ratten van 1888 wou ik ook ff noemen. Heerlijk. (Dat risico loop je als je me ongevraagd steeds weer dezelfde kutreclame voorschotelt, er komt een moment dan mag je ook in mijn weblog).

Terug naar 1888. Wat doen deze sjonnies ??? Behalve de tv vervuilen met irri-reclame ? Ze kunnen een telefoonnummer voor je opzoeken, en je dan doorverbinden met dat nummer. Wat in de hele kleine lettertjes staat, is dat ze, wanneer je doorverbonden bent, ze nog steeds 80 cent per minuut rekenen. Dat is gouwe handel.

Stel je loopt in de Midstraat, en verdomd, wie loopt daar ? Sacha de Boer. (Pamela A. zou ik eerst als voorbeeld gebruiken, maar weinig kans dat je DIE tegen komt in de Midstraat). Kortom, je wilt graag even met Sacha babbelen, maar je durft er niet op af te stappen. Je belt ‘s avonds met 1888 (niet om 8 uur doen he’, dan leest ze het journaal voor), en die hebben toevallig haar nummer. Je wordt doorverbonden (bofkont !).

Je lult vervolgens een uurtje met haar. Reken dan maar eens uit wat voor bedrag op je rekening komt te staan. 2 keer zo bellen en je hebt een komplete set remklauwen en een hoofdremcilinder voor een 306 van marktplaats bij elkaar geluld. Kortom, ik zeg NIET doen.
Heb je geen remklauwen nodig dan ga je je gang maar…….

Natuurlijk is er meer gebeurd de afgelopen weken. We zijn zowaar weer bezig in de achtertuin. Het dure terras van Annette is inmiddels voorzien van dure planken en iets minder dure led-spotjes. Mijn hoekje in de schaduw is inmiddels bestraat, nu nog 2 karren puin wegbrengen, wat vijvers graven en dan zijn we al een heel eind. We gaan geen datum noemen, maar tussen nu en december 2012 zijn we vast klaar !

Vanwege de vele vragen, telefoontjes en andere flauwekul even een kort verhaaltje uit het leven van ome Frans in de ziektewet.
Wat ??? In de ziektewet ??? Yep, en leuk is anders.

Het begon enige weken terug in de nachtdienst, ik had wat last van de rug, en lopen werd steeds wat moeilijker. Onder het motto “wat vanzelf komt gaat ook vast vanzelf wel weer weg” toch de 5 nachten volgemaakt, dankzij de steun van Jacob, die mij vrolijk kon uitlachen, hij kon toch harder lopen

Anyway, het weekend erop rustig aan gedaan, alle pijntjes zakten weer wat weg en het leven gaat verder. Allemaal drukte hier, dochter gaat op kamers in Groningen, dus die scharrelt via marktpl@@ts allerlei meubilair op, wat natuurlijk ook weer overal vandaan moet komen etc. Je weet het, ik heb maar 1 dochter, dus vooruit, Heit kan wel even mee. Heeft ze toch een boerenlul voor het sjouwen.

De volgende week nog steeds wat last van de rug, maar lang zo pijnlijk niet meer, lopen gaat redelijk goed, dus ik aan de slag met de remmen van de Peugeot. Heel verhaal, maar het komt er op neer dat de remmen weer prima werken, kan de klus bijna afsluiten, ware het niet dat ik tijdens een proefrit op het industrie-terrein (daar is het lekker rustig, heeel erg geschikt voor remproeven) met dik 100 door een kuil klap, en 1 keer de komplete achterste demper van de Peugeot aan barrels help. Kut. Klinkt lekker “racy” maar dochter is niet geamuseerd, dus ik heb er een klusje bij. Geen wonder dat de lijst “nog te doen klusjes” steeds langer wordt.

Even later mag ik 3 dagen in de middagdienst. Wordt maandag morgen wakker, en dat is niet bepaald prettig. Helemaal niet prettig.
Strompel met pijn en moeite de bedstee uit, eerst maar eens zien of een flinke sloot koffie helpt. Nee dus.
Maandag komt en gaat (met veel moeite en het doet verrotte zeer), net als de dinsdag.

Woensdag idem dito, en natuurlijk op de “zaak” allemaal van die k@t klussen waar je wel een flexibel lichaam voor nodig hebt
Molens van B6 vast, 2 opblaascompressors aan de strot toe vol met boontjes, etc… deel zittend op een elektromotor zo links en rechts wat gereedschap uit, maar veel verder kom ik niet…..

Tegen het einde van de dienst wil het niet meer, lig languit op de werkbank, met het linkerbeen op een stapel poetsdoeken te wachten totdat de aflossers komen. Doe Henk en Sander de groeten, en op naar huis… ibuprofen is je vriend…ha….

Om nu even 2 weken ellende kort samen te vatten : de dader blijkt na wat misverstanden een verschoven bekken te zijn. Normaal gesproken schijnen alleen zwangere vrouwen daar last van te hebben, maar heb net ff mijn buik gesjekt, en ik ben het niet (zwanger)

De fysio mept de hele handel weer wat teplak, en verdomd, een dag later flink wat spierpijn maar ik kan weer staandeweg pissen (excuses voor de gore details, maar is het maar om ff aan te geven dat dat voor die tijd niet meer kon).
Helaas blijkt dat wanneer de pijn wat wegzakt, de heup nog steeds zeer doet. Dat blijkt ook wel tijdens het volgende bezoek aan de fysio, hij ziet mij komen aanstrompelen en weet gelijk hoe laat het is. Nog meer meppen. Maar het helpt wel.

As of vandaag (16 juni 2009) doen alle spieren en zenuwen, die ruim 2 weken in de knoei hebben gezeten nog flink pijn, maar het gaat de goede kant op. Zal tijd worden ook, er is niks minder dan continu een zeurende pijn………

Wat doe je zoal als je languit op de bank ligt, met de voeten omhoog ??? Nou, verrekte weinig. Wat sms’en met de dochter in Groningen (Heit, waar zit de watermeter ? Ja, hallo, ben ik helderziende ??) en zo nu en dan even wat spelen met de site van mijn vader, die man is ook niet meer te houden sinds zijn site in de lucht is. De halve familie bemoeit zich er tegenaan, maar we kunnen prima samenwerken, dus de rest van de family heeft het nakijken De beste man stuurt binnen 3 dagen ruim 30 Mb aan foto’s en verwacht ook nog eens dat die binnen no-time op zijn site staan. Yeah….

Wat er al helemaal niet gebeurd : we zouden na pinksteren flink aan de slag in de tuin (yep, project loopt nog steeds), er ligt al 2 weken een nieuwe achterdemper voor de Peugeot mooi in plastic in de garage, en ga zo maar door. We zien het allemaal wel weer als ik weer sneller loop dan nu.

Zo nu en dan wel even spelen met mijn 2 nieuwe speeltjes….. 1 is een HP Proliant server met 6!! scsi schijven, daar moet uiteindelijk de site waldpiek.nl op komen te draaien, EN ik kreeg van de echtgenote een nieuwe laptop. Ik type er nu op. Werd geleverd met Vista, dat was binnen een uur vertrokken, geef mij maar Xp Pro. Zodra Windows 7 te koop is, gaan we daar op overstappen want dat draait toch wel mooi. Nog een jaar en niemand wil meer praten over Vista. Net als Windows ME destijds. Als het draaide was er niks aan de hand, maar owee als er een probleem opdook.

De Proliant server is een verhaal apart. Had eigenlijk een andere server besteld, maar men was vergeten deze te sturen, en na wat ge-email staan er plotseling 2 truckers voor de deur. Samen sjouwen ze aan een pallet, met daarop 2 servers. En oja, de pallet mag je houden. Fuck, nog meer rommel omme deur.

De ene was een Dell poweredge 1750 (die had ik eigenlijk besteld) en de Proliant. Jammie, 6 scsi schijven, waarvan 4 stuks in raid 5. Hebbuh…haha…

De lol was er rap af toen voor de eerste keer de zaak werd gestart. Alllemachtig, het is net of heb je een Boeing 747 in de kamer staan, wat een takke-herrie. Rap een handvol andere ventilators besteld, en het is nu al een stuk beter, je valt er tenminste niet bij in slaap. Nu nog de nocht om de site weer op te bouwen, heb nog een handvol artikelen liggen van mijn vorige site pe1rcg.nl, en dat hele zootje moet er natuurlijk ook weer op. Zoals ze zeggen : Komt tijd, komt raad.

Het meeste werk aan de site van Pake is denk ik voor mij achter de rug, ben je in de gelegenheid om eens wat te sneupen daar, surf naar www.pakefrans.nl, en vergeet vooral niet om ff te klikken op de email link op de frontpage Heeft de man ook wat te lezen.

Oja, voor ik het vergeet, even JP een plezier doen met een “echte” John Deere trekker: